Koko: “Tijdens een feestje raak ik in gesprek met een van de andere feestgangers en zoals dat gaat wisselen we uit waar we zoal mee bezig zijn. We kennen elkaar niet, maar och. Met een biertje in de hand loopt zo’n gesprek wel los. Als een vriend er even bij komt staan gaat het over de verbouwing waar ik mee bezig ben. Er volgt een opsomming van alles wat er gebeurd is.

Mijn vriend zegt tegen de feestganger: “En dat doet ie allemaal zelluf hè!”. “Komt geen aannemer aan te pas, hè!”. De feestganger, toch wel onder de indruk, vraagt hoe het komt dat dat allemaal lukt en wat ik dan wel niet voor werk doe. “Nou, iets heel anders”, en ik vertel over mijn werk bij Reinaerde en hoe leuk dat is. “Huh, das heel ander werk, waarom werk je niet in de bouw dan? Of heb je geen eigen bedrijf, als je zo handig bent?” “Nou”, antwoord ik, “dit is ook heel leuk werk en zo kan ik mijn interesses een beetje afwisselen.” We nemen nog een biertje en het gesprek rolt zo nog even door.”

Handige handen en zorgwerk
“Het is eigenlijk best een bijzondere vraag: als je handig bent is het blijkbaar logisch dat je dat ook omzet in werken met je handen en niet in de zorg aan de slag gaat. Terwijl er genoeg uitdagingen zijn in de zorg en de afwisseling me altijd uitstekend is bevallen. En die rechterhandjes komen ook hier goed van pas hoor...

“Jacintha, bewoner op woonzorgpark Reinaerde De Heygraeff in Woudenberg, zit er niet zo lekker in. Al een tijdje merken we dat. Hierdoor bekijkt ze de dingen die ze doet met een donkere zonnebril en vindt er even geen voldoening in. Ze helpt graag anderen en voelt zich dan gewaardeerd en nuttig. De dingetjes die ze nu doet en de complimentjes die ze krijgt geven haar niet altijd de erkenning die ieder mens nodig heeft.

In de opslag zie ik een grote papierversnipperaar staan. Professioneel ding zonder duidelijke functie. Papier versnipperen is iets wat Jacintha heel leuk vindt om te doen… De volgende dag loop ik bij haar binnen en met veel puffen, zuchten en steunen kondig ik aan hulp nodig te hebben. Er is namelijk zooooo’n berg papier die versnipperd moet worden en hoe in de wereld gaan we dat voor elkaar krijgen…

“Oh, dat kan ik wel doen voor jou”, glimt Jacintha mij toe. “Ohhhhh, Jacintha, dat zou super zijn!” Ze gaat met me mee naar het kantoor boven waar de machine en de berg papier al klaar staan. Terwijl ik drukdrukdruk achter mijn scherm zit werkt Jacintha zich door de berg papieren heen. “Dit zou ik wel de hele dag willen doen”, zegt ze terwijl ze me hoopvol aankijkt. “De hele dag is wel heel lang, Jacintha, maar ik heb een idee…”

Een naamkaartje

“Terwijl Jacintha geniet van een welverdiend bakkie haal ik een naambordje op en maak een naamkaartje. Jacintha, die inmiddels wordt omringd door wat andere collega’s, glundert van trots als ze vertelt dat ze me zo goed geholpen heeft. “Dat klopt Jacintha, en daarom benoem ik jou tot Hoofd Snipperdienst”, en ik prik het naambordje op haar blouse.

Alle collega’s feliciteren Jacintha enthousiast en beloven papier voor haar te bewaren. “Nou”, zegt Jacintha nu op haar beurt, “als jullie allemaal papier gaan bewaren voor mij dan kan ik wel een assistent gebruiken”, en kijkt hoopvol rond.”