Zo simpel is het niet
“Dat gesprek zette me aan het denken. Werken in de gehandicaptenzorg is anders dan hoe sommigen het zien. Anders dan hoe ík het zag. Want heel eerlijk: zo keek ik er zelf ook naar. De mensen met een beperking die je als begeleider helpt zijn soms volledig afhankelijk van je. Dan denk je toch al snel: die zijn vast enorm dankbaar. Ze kunnen niet zonder je, dus ze dragen je op handen. Toch?

Nou, die collega vertelde dat het inderdaad dankbaar kán zijn. Als iemand naar je lacht. Als iets lukt waar je samen naartoe hebt gewerkt. Als je vertrouwen krijgt. Maar hij vertelde dat er ook een andere kant is. Dagen waarop niets lijkt te werken. Gedrag dat je ontzettend raakt of uitdaagt. Situaties waarin je het even niet meer weet. Frustratie, bij de ander én bij jezelf. En dan is ‘dankbaar’ echt niet het eerste woord dat in je opkomt.”

De andere kant
“Soms krijg je geen ‘dank je wel’. Soms krijg je weerstand. Boosheid of zelfs agressie. Of gewoon helemaal niets. Dat iemand woest wordt omdat de dag anders loopt dan verwacht. Schreeuwen, weglopen. Of dat contact even niet lukt, hoe je het ook probeert. Dan voelt ‘dankbaar werk’ ineens heel ver weg.

Op dat soort momenten vraagt werken in de gehandicaptenzorg best veel van je. Geduld. Doorzettingsvermogen. Reflectie. En de bereidheid om het morgen gewoon weer opnieuw te doen. Omdat je weet dat achter dat gedrag altijd een reden zit, ook als je die niet meteen begrijpt. Als zorgmedewerker stap je steeds weer iemands wereld binnen. Een wereld die soms ingewikkeld is en niet altijd makkelijk te begrijpen.

In diezelfde wereld zitten ook de kleine momenten die het verschil maken. Momenten waarin het wél lukt. Soms onvoorspelbaar, maar altijd echt. Een spontaan frietje eten samen, zoals in onderstaande video bij Reinaerde Burgemeester Burgerhof in Harmelen. Even eruit, lachen, genieten van iets simpels. Of die trotse blik van Meehna bij Reinaerde De Werkspecht in Maarssenbroek, die haar zelf geschilderde wijnkistje laat zien. Dat zijn de momenten waar je energie van krijgt. Die je meenemen naar de volgende dag. Ook als die weer pittig wordt.”

Waarom je blijft
“Het klinkt misschien zwaar ‘dat je ervoor gemaakt moet zijn’, maar ik geloof het wel. Niet iedereen hoeft dit werk te doen. En niet iedereen past erbij. Maar als het bij je past… dan weet je ook waarom je blijft. Niet omdat het altijd dankbaar is. Maar omdat het betekenisvol is. Omdat je wél echt verschil maakt, al is het vaak in de kleine, bijna onzichtbare dingen. Omdat je leert kijken voorbij gedrag. Omdat geen dag hetzelfde is. En omdat het je vormt. Als mens.

Dus als je iemand hoort zeggen: ‘Werken bij Reinaerde? Dat lijkt me zo dankbaar’ weet dan: het is meer dan dat. Het is rauwer. Moeilijker. Echter. En misschien juist daarom zo waardevol.”

Werken in de zorg
Raakte jij geïnspireerd door het verhaal van Celine? Houd onze website en socialmediakanalen dan goed in de gaten en klets maandelijks bij met onze collega’s! Of neem alvast een kijkje op onze werkenbij-website.